ignis - Victionarium (original) (raw)
Ignis
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| ignis |  |
API: /ˈiŋnis/ | (classice) |
|---|
| ignis | |
API: /ˈiɲɲis/ | (ecclesiastice) |
|---|
Syllabificatio phonetica: ig·nis — morphologica: ign-is
¶ i longa in hoc verbo (īgnis) testificata est in epigraphia, sed etymologia et posterior historia verbi non permittunt hanc appellationem in loquella usuali.
← A lingua prisca Indoeuropaea *egni-.
īgn|is, -is masc.
- Evolutio lucis calorisque in combustione corporum; combustio.
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | īgnis | īgnēs | I |
| gen. | īgnis | īgnium | II |
| dat. | īgnī | īgnibus | III |
| acc. | īgnem | īgnēsīgnīs | IV |
| abl. | īgneīgnī | īgnibus | VI |
| voc. | īgnis | īgnēs | V |
Antonyma · contraria
[+/-]