illic - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque1
[+/-]
Syllabificatio phonetica: il·lic — morphologica: illi-c
← ille + -ce
illic, illaec, illuc
- (Pronomen demonstrativum).
| Pron. demonstrativum singulare | Pron. demonstrativum plurale | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | illic | illaec | illuc | nom. | illī | illae | illaec |
| gen. | illuius | illuius | illuius | gen. | illōrum | illārum | illōrum |
| dat. | illuic | illuic | illuic | dat. | illīs | illīs | illīs |
| acc. | illunc | illanc | illuc | acc. | illōs | illās | illaec |
| abl. | illōc | illāc | illūc | abl. | illīs | illīs | illīs |
Appellatio pronuntiatusque2
[+/-]
Syllabificatio phonetica: il·līc — morphologica: illi-c (illi-ce)
illīc
- In illo loco.
Ubi est id? Illic est id.