intro - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: in·trō — morphologica: intr-o

intrō

  1. pro interiōre, pro interō
Pro interiore, pro intero dilatare ▼
Pro interiore, pro intero collabi ▲

intr|ō, -āre, -āvī, -ātum [1][2][3][4][5]

  1. (Trans.) inīre, invādere
  2. (Intrans.) intrō īre, ingredī [1]

­

Thema Vox activa
intr- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. intrō intrem intrābam intrārem intrābō
II. sing. intrās intrēs intrā! intrābās intrārēs intrābis intrātō!
III. sing. intrat intret intrābat intrāret intrābit intrātō!
I. plur. intrāmus intrēmus intrābāmus intrārēmus intrābimus
II. plur. intrātis intrētis intrāte! intrābātis intrārētis intrābitis intrātōte!
III. plur. intrant intrent intrābant intrārent intrābunt intrantō!
Thema Vox passiva
intr- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. intror intrer intrābar intrārer intrābor
II. sing. intrāris intrēris intrāre! intrābāris intrārēris intrāberis intrātor!
III. sing. intrātur intrētur intrābātur intrārētur intrābitur intrātor!
I. plur. intrāmur intrēmur intrābāmur intrārēmur intrābimur
II. plur. intrāminī intrēminī intrāminī! intrābāminī intrārēminī intrābiminī
III. plur. intrantur intrentur intrābantur intrārentur intrābuntur intrantor!
Thema Vox activa
intrāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. intrāvī intrāverim intrāveram intrāvissem intrāverō
II. sing. intrāvistī intrāveris intrāverās intrāvissēs intrāveris
III. sing. intrāvit intrāverit intrāverat intrāvisset intrāverit
I. plur. intrāvimus intrāverimus intrāverāmus intrāvissēmus intrāverimus
II. plur. intrāvistis intrāveritis intrāverātis intrāvissētis intrāveritis
III. plur. intrāvērunt intrāverint intrāverant intrāvissent intrāverint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva intrāre intrāvisse intrātūrum,-am, -um esse intrāns intrātūrus,-a, -um­
Voxpassiva intrārī intrātum,-am, -um esse intrātum īrī intrātus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
intrandī intrandus, -a, -um intrātum intrātū
Inire, invadere (transitive) dilatare ▼
Inire, invadere (transitive) collabi ▲
Intro ire, ingredi (intransitive) dilatare ▼
Intro ire, ingredi (intransitive) collabi ▲

Discretiva

intro dictio est in variis linguis:

Fontes

  1. 1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Forcellini
  2. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Freund
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Georges
  4. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Langenscheidt
  5. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Olivetti