iudex - Victionarium (original) (raw)
statua dē iūdice.
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| iudex |  |
API: /ˈjuː.deks/ | (classice) |
|---|
iūd|ex, -icis masc.
- Qui litigantium causas cognoscit, et sententiam fert.
| sing. | plur. | ||
|---|---|---|---|
| nom. | iūdex | jūdicēs | I |
| gen. | jūdicis | jūdicum | II |
| dat. | jūdicī | jūdicibus | III |
| acc. | jūdicem | jūdicēs | IV |
| abl. | jūdice | jūdicibus | VI |
| voc. | iūdex | jūdicēs | V |
- iūdicium
- iūdicō
- iūdicābilis
- iūdicātiō
- iūdicātō
- iūdicātum
- iūdicātus
- iūdiciālis
- iūdiciāliter
- iūdiciārius
- iūdicātōrius
- iūdicātrix
- iūstitia
| homo qui litigantium causas cognoscit | dilatare ▼ |
|---|
| homo qui litigantium causas cognoscit | collabi ▲ |
|---|