iuvenis - Victionarium (original) (raw)
Latine
[+/-]
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈju.we.nis/ (classice)
API: /ˈju.ve.nis/ (ecclesiastice)
API: (ǰūʹ·vĭ·nĭs) (modo Anglico)
Notatio
[+/-]
← Protindeuropaee *iuwen- (Watkins, 2000, 103)
Nomen adiectivum
[+/-]
iŭvĕn|is, -is, -e (comp: iunior)
- Qui non diu natus est.
| positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | iŭvĕnis | iŭvĕnis | iŭvĕne | nom. | iŭvĕnēs | iŭvĕnēs | iŭvĕnia |
| gen. | iŭvĕnis | iŭvĕnis | iŭvĕnis | gen. | iŭvĕnium | iŭvĕnium | iŭvĕnium |
| dat. | iŭvĕnī | iŭvĕnī | iŭvĕnī | dat. | iŭvĕnibus | iŭvĕnibus | iŭvĕnibus |
| acc. | iŭvĕnem | iŭvĕnem | iŭvĕne | acc. | iŭvĕnēs | iŭvĕnēs | iŭvĕnia |
| abl. | iŭvĕnī | iŭvĕnī | iŭvĕnī | abl. | iŭvĕnibus | iŭvĕnibus | iŭvĕnibus |
| voc. | iŭvĕnis | iŭvĕnis | iŭvĕne | voc. | iŭvĕnēs | iŭvĕnēs | iŭvĕnia |
Nomen substantivum
[+/-]
iŭvĕn|is, -is masc. fem.
- Homo qui 20–40 annos natus est.
Declinatio
[+/-]
| mf. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | iŭvĕnis | iŭvĕnēs | I |
| gen. | iŭvĕnis | iŭvĕnum | II |
| dat. | iŭvĕnī | iŭvĕnibus | III |
| acc. | iŭvĕnem | iŭvĕnēs | IV |
| abl. | iŭvĕne | iŭvĕnibus | VI |
| voc. | iŭvĕnis | iŭvĕnēs | V |
Translationes
[+/-]
nuori ☞fi; subst. nuorukainen ☞fi
νέος (neos)