latro - Victionarium (original) (raw)

Latine

Nomen substantivum

lătr|ō, -ōnis masc.

Qui rapit, raptor.

Declinatio

sing.	plur.
nom.	lătrō	lătrōnēs	I
gen.	lătrōnis	lătrōnum	II
dat.	lătrōnī	lătrōnibus	III
acc.	lătrōnem	lătrōnēs	IV
abl.	lătrōne	lătrōnibus	VI
voc.	lătrō	lătrōnēs	V

Dictiones derivatae

latrocinium
latrocinor
latrunculus

Translationes

robber ☞en, bandit ☞en, brigand ☞en

voleur masc. ☞fr, bandit masc. ☞fr, brigand masc. ☞fr

Räuber masc. ☞de, Bandit masc. ☞de, Wegelagerer masc. ☞de