medicus - Victionarium (original) (raw)
Latine
[+/-]
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
| API: /ˈmedikus/ | (classice) |
|---|
Notatio
[+/-]
← medeor
Nomen adiectivum
[+/-]
mĕdĭc|us, -a, -um
Declinatio
[+/-]
| positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | medicus | medica | medicum | nom. | medicī | medicae | medica |
| gen. | medicī | medicae | medicī | gen. | medicōrum | medicārum | medicōrum |
| dat. | medicō | medicae | medicō | dat. | medicīs | medicīs | medicīs |
| acc. | medicum | medicam | medicum | acc. | medicōs | medicās | medica |
| abl. | medicō | medicā | medicō | abl. | medicīs | medicīs | medicīs |
| voc. | medice | medica | medicum | voc. | medicī | medicae | medica |
Translationes
[+/-]
Ad medicinam pertinens
| Anglice: healing (en), medicinal (en) Dacoromane: salutar (ro), medicinal (ro) Esperantice: medicina (eo) | Francogallice: médicinal (fr) Germanice: heilsam (de), Heil- (de), medizinisch (de) |
|---|
Nomen substantivum
[+/-]
mĕdĭc|us, -ī masc.
Declinatio
[+/-]
| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | medicus | medicī | I |
| gen. | medicī | medicōrum | II |
| dat. | medicō | medicīs | III |
| acc. | medicum | medicōs | IV |
| abl. | medicō | medicīs | VI |
| voc. | medice | medicī | V |
Translationes
[+/-]
Vir qui in medicina versatur
| Anglice: doctor (en), physician (en) Batave: arts (nl) m Dacoromane: doctor (ro) m, medic (ro) m Esperantice: medicinisto (eo) | Francogallice: docteur (fr) m, médecin (fr) m Germanice: Arzt (de) m, Mediziner (de) m Islandice: læknir (is) m |
|---|