minuo - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: mi·nu·ō — morphologica: minu-o
minu|ō, -ĕre, minuī, minūtum
- √ Minorem reddere frangendo.
- Minorem reddere aliquid detrahendo.
- (Fig.) debilitare, detrahere, extenuare
| Thema | Vox activa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| minu- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
| Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
| I. sing. | minuī | minuerim | minueram | minuissem | minuerō |
| II. sing. | minuistī | minueris | minuerās | minuissēs | minueris |
| III. sing. | minuit | minuerit | minuerat | minuisset | minuerit |
| I. plur. | minuimus | minuerimus | minuerāmus | minuissēmus | minuerimus |
| II. plur. | minuistis | minueritis | minuerātis | minuissētis | minueritis |
| III. plur. | minuērunt | minuerint | minuerant | minuissent | minuerint |
| Modus | infinitivus | participium | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tempus | praesens | perfectum | futurum | praesens | perfectum | futurum |
| Voxactiva | minuere | minuisse | minūtūrum,-am, -um esse | minuēns | minūtūrus,-a, -um | |
| Voxpassiva | minuī | minūtum,-am, -um esse | minūtum īrī | minūtus,-a, -um | ||
| Gerundium | Gerundivum | Supinum | ||||
| minuendī | minuendus, -a, -um | minūtum | minūtū |
Minorem reddere frangendo
Minorem reddere aliquid detrahendo
Debilitare, detrahere, extenuare