miscere - Victionarium (original) (raw)
Discretiva
| miscere dictio est in variis linguis: |
|---|
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| miscēre | — | praesens | activa | infinitivus | misceō |
| miscēre | secunda singularis | praesens | passiva | imperativus | misceō (miscēre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: mis·cē·re — morphologica: misc-ere
Loci
| M. Porcius Cato-234…-149 | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
antiq.
- Aquae marinae concinnatio. Aquae marinae Q. I ex alto sumito, quo aqua dulcis non accedit. Sesquilibram salis frigito, eodem indito et rude misceto usque adeo, donec ovum gallinaceum coctum natabit, desinito miscere . Eodem vini veteris vel Aminnii vel miscelli albi congios II infundito, misceto probe. Postea in vas picatum confundito et oblinito. Siquid plus voles aquae marinae concinnare, pro portione ea omnia facito. —De agri cultura M. Porci Catonis [1]
Vide etiam**:** → miscere (Vicicitatio)
Fontes
- ↑ Marcus Porcius Cato - De re rustica (vel: De agri cultura). (Universitas Turicensis): Caput 106. Versus 1 — miscere