mitto - Victionarium (original ) (raw ) Appellatio pronuntiatusque[+/- ]
Syllabificatio phonetica: mit·tō — morphologica: mitt-o
Fortasse pro *smitto (Watkins , 2000, p. 56) vel potius *(s)mīto (Sihler , 1995, §527, 234, Pokorny , 1959, p. 968), a radice Protindeuropaea *smeit- “iacere.”
mitt |o, -ĕre, mīsī, missum
(Generatim) efficere aliquid ire , ire iubere, allegare quempiam ad aliquem, rem ad alium preferendam curare. [1]
iacere , emittere , conicere , iactare , iaculari praecipue missile
emittere , fundere , exuere , spargere
clamare , emittere
deicere , demittere , relinquere
manumittere , relinquere
dimittere de officio
(silentio) praeterire
arcessere , invitare , vocare
praetermittere , dimittere , relinquere
dedicare
ferre , parere , gignere
exportare , evehere
oblivisci , eicere ex animo
Modus
infinitivus
participium
Tempus
praesens
perfectum
futurum
praesens
perfectum
futurum
Voxactiva
mittere
mīsisse
missūrum ,-am, -um esse
mittēns
missūrus ,-a, -um
Voxpassiva
mittī
missum ,-am, -um esse
missum īrī
missus ,-a, -um
Gerundium
Gerundivum
Supinum
mittendī
mittendus , -a, -um
missum
missū
missa
missārium
missibilis
missīcius
missiculō , missiculāre
missilis , missile
missiō
missitō , missitāre
missor
missus , missūs
mittendārius
admittō , admittere
āmittō , āmittere
antemittō , antemittere
circummittō , circummittere
committō , committere
dēmittō , dēmittere
dīmittō , dīmittere
ēmittō , ēmittere
immittō , immittere
intermittō , intermittere
intrōmittō , intrōmittere
manūmittō , manūmittere
omittō , omittere
permittō , permittere
praemittō , praemittere
praetermittō , praetermittere
prōmittō , prōmittere
remittō , remittere
retrānsmittō , retrānsmittere
submittō , submittere
supermittō , supermittere
trānsmittō , trānsmittere
Efficere aliquid ire
dilatare ▼
Efficere aliquid ire
collabi ▲
Iacere, iaculari praecipue missile
dilatare ▼
Iacere, iaculari praecipue missile
collabi ▲
Dimittere de officio
dilatare ▼
Dimittere de officio
collabi ▲
saec. VI. a.C.n.
Vulgata : Nisi videro in manibus eius fixuram clavorum , et mittam digitum meum in locum clavorum , et mittam manum meam in latus eius, non credam .
Fontes
↑ Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III , p. 262 — “MITTO, mittis, mīsi, missum, mittere, a. 3.”