moveo - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: mo·ve·ō — morphologica: mov-eo
← A lingua prisca Indoeuropaea *meuH- "movere".
mŏv|eō, -ēre, mōvī, mōtum [1][2][3][4][5]
| Thema | Vox activa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| mōv- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
| Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
| I. sing. | mōvī | mōverim | mōveram | mōvissem | mōverō |
| II. sing. | mōvistī | mōveris | mōverās | mōvissēs | mōveris |
| III. sing. | mōvit | mōverit | mōverat | mōvisset | mōverit |
| I. plur. | mōvimus | mōverimus | mōverāmus | mōvissēmus | mōverimus |
| II. plur. | mōvistis | mōveritis | mōverātis | mōvissētis | mōveritis |
| III. plur. | mōvērunt | mōverint | mōverant | mōvissent | mōverint |
| Modus | infinitivus | participium | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tempus | praesens | perfectum | futurum | praesens | perfectum | futurum |
| Voxactiva | movēre | mōvisse | mōtūrum,-am, -um esse | movēns | mōtūrus,-a, -um | |
| Voxpassiva | movērī | mōtum,-am, -um esse | mōtum īrī | mōtus,-a, -um | ||
| Gerundium | Gerundivum | Supinum | ||||
| movendī | movendus, -a, -um | mōtum | mōtū |
Fontes
- ↑ Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 296 — “MŎVĔO, mŏves, mōvi, mōtum, mŏvere, a. 2.”
- ↑ Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. II, p. 517 — “mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2.”
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — moveo, mōvī, mōtum, ēre (tom. 2, p. 1024)
- ↑ Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum) — movere
- ↑ Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum) — moveo