moveo - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: mo·ve·ō — morphologica: mov-eo

← A lingua prisca Indoeuropaea *meuH- "movere".

mŏv|eō, -ēre, mōvī, mōtum [1][2][3][4][5]

  1. Efficere ire a loco ad locum

­

Thema Vox activa
mov- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. moveō moveam movēbam movērem movēbō
II. sing. movēs moveās movē! movēbās movērēs movēbis movētō!
III. sing. movet moveat movēbat movēret movēbit movētō!
I. plur. movēmus moveāmus movēbāmus movērēmus movēbimus
II. plur. movētis moveātis movēte! movēbātis movērētis movēbitis movētōte!
III. plur. movent moveant movēbant movērent movēbunt moventō!
Thema Vox passiva
mov- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. moveor movear movēbar movērer movēbor
II. sing. movēris moveāris movēre! movēbāris movērēris movēberis movētor!
III. sing. movētur moveātur movēbātur movērētur movēbitur movētor!
I. plur. movēmur moveāmur movēbāmur movērēmur movēbimur
II. plur. movēminī moveāminī movēminī! movēbāminī movērēminī movēbiminī
III. plur. moventur moveantur movēbantur movērentur movēbuntur moventor!
Thema Vox activa
mōv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. mōvī mōverim mōveram mōvissem mōverō
II. sing. mōvistī mōveris mōverās mōvissēs mōveris
III. sing. mōvit mōverit mōverat mōvisset mōverit
I. plur. mōvimus mōverimus mōverāmus mōvissēmus mōverimus
II. plur. mōvistis mōveritis mōverātis mōvissētis mōveritis
III. plur. mōvērunt mōverint mōverant mōvissent mōverint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva movēre mōvisse mōtūrum,-am, -um esse movēns mōtūrus,-a, -um­
Voxpassiva movērī mōtum,-am, -um esse mōtum īrī mōtus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
movendī movendus, -a, -um mōtum mōtū

Fontes

  1. Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 296 — “MŎVĔO, mŏves, mōvi, mōtum, mŏvere, a. 2.”
  2. Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. II, p. 517 — “mŏvĕo, mōvi, mōtum, 2.”
  3. Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — moveo, mōvī, mōtum, ēre (tom. 2, p. 1024)
  4. Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum)movere
  5. Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum)moveo