obscurus - Victionarium (original) (raw)
Latine
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: ob·scū·rus — morphologica: obscur-us
obscūr|us, -a, -um
| positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | obscūrus | obscūra | obscūrum | nom. | obscūrī | obscūrae | obscūra |
| gen. | obscūrī | obscūrae | obscūrī | gen. | obscūrōrum | obscūrārum | obscūrōrum |
| dat. | obscūrō | obscūrae | obscūrō | dat. | obscūrīs | obscūrīs | obscūrīs |
| acc. | obscūrum | obscūram | obscūrum | acc. | obscūrōs | obscūrās | obscūra |
| abl. | obscūrō | obscūrā | obscūrō | abl. | obscūrīs | obscūrīs | obscūrīs |
| voc. | obscūre | obscūra | obscūrum | voc. | obscūrī | obscūrae | obscūra |
| obscūrus comparativus | dilatare ▼ |
|---|
| obscūrus comparativus | collabi ▲ |
|---|
| obscūrus superlativus | dilatare ▼ |
|---|
| obscūrus superlativus | collabi ▲ |
|---|
| Luce carens | dilatare ▼ |
|---|
| Luce carens | collabi ▲ |
|---|
| Abditus | dilatare ▼ |
|---|
| Abditus | collabi ▲ |
|---|
Loci
| M. Tullius Cicero-106…-43 | Publius Vergilius Maro-70…-19 | Lucius Annaeus Seneca -3/+65 | Apuleius ca. 125-180 | Caelius Aurelianusfl.400 | Isidorus Hispalensis560-636 | Franciscus Petrarca1304-1374 | Iordanus Brunus Nolanus1548-1600 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| class. | class. | class. | II | V | VII | XIV | XVI |
class. (46 a.C.n. / 708 a.u.)
- rerum natura nullam nobis dedit cognitionem finium, ut ulla in re statuere possimus quatenus, nec hoc in acervo tritici solum, unde nomen est, sed nulla omnino in re minutatim interrogati, dives pauper clarus obscurus sit, multa pauca magna parva longa brevia lata angusta, quanto aut addito aut dempto certum respondeamus non habemus. —Lucullus Ciceronis [1][2]
class. (ca. 29-19 a.C.n.)
- iamque dies infanda aderat; mihi sacra parari
et salsae fruges et circum tempora vittae.
eripui, fateor, leto me et vincula rupi,
limosoque lacu per noctem obscurus in ulva
delitui dum vela darent, si forte dedissent. —Aeneidos libri XII P. Vergilii Maronis [3][2]
class.
- Sed habent differentias aetatis: alius senior est, alius iuvenior; habent corporis: alius formosus, alius deformis est; habent fortunae: ille dives, hic pauper est, ille gratiosus, potens, urbibus notus et populis, hic ignotus plerisque et obscurus . —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [4][2]
Latinitas postclassica
[+/-]
saec. II. (ca. 158 p.C.n.)
- Id adeo factum, quod et tu rusticando obscurus es et ego discendo occupatus. Ita et tibi umbra ignobilitatis a probatore obstitit, et ego numquam studui male facta cuiusquam cognoscere, sed semper potius duxi mea peccata tegere quam aliena indagare. —Apologia sive Pro se de magia liber Apulei [5][2]
saec. V.
- Ascendente passione atque erumpente distentio dura et durities partium fiet cum dolore vehementi colli atque musculorum, qui buccas colligant, rubor vultus et colligatio supradictorum musculorum, dentium quoque concubitus, hoc est incumbens confixio, sudor plurimus, articulorum frigidus torpor, pulsus obscurus , extensio colli, spiratio difficilis, contractio crurum atque manuum, et infusi et destillati liquoris in os recursio per nares fiet; quibusdam etiam mentis alienatio cum celerrima spiratione sequetur, gutturis et pectoris stridor. —Celerum passionum libri III Caelii Aureliani [6][2]
Latinitas mediaevalis
[+/-]
saec. VII.
- Inter allegoriam autem et aenigma hoc interest, quod allegoriae vis gemini est et sub res alias aliud figuraliter indicat; aenigma vero sensus tantum obscurus est, et per quasdam imagines adumbratus. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [7][2]
Latinitas humanistica
[+/-]
saec. XIV. (1354–1367 p.C.n.)
- Gaudium: Virtus longe clarissima est.
Ratio: Fundamentum vere virtutis humilitas, nec tanta claritas ulla est quam elatio non obscuret: scit ille qui clarissimus creatus seque ipsum efferens non obscurus tantum, sed princeps fieri meruit tenebrarum. Quod si illi accidit, quid alii de se sperent? —De remediis utriusque fortune Petrarcae [8][2]
saec. XVI. (1591 p.C.n.)
- Qui magnificorum gloriam atque claritatem admirarentur et colerent, si ordo inglorius et obscurus non subesset? Absque contrariis nullus esset nobilitatis, virtutis, atque fortunae actus, nulla consequenter fortuna, nulla virtus, nulla nobilitas, quia lux in tenebris fulget. Nullus, inquam, locus, conditio, maiestasque lucis non ullis existentibus tenebris esse potest. —De monade, numero et figura Iordani Bruni [9]
Fontes
- ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedCicero - 1 2 3 4 5 6 7 Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedq - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedVergilius - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedSeneca - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedApuleius - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedCaeliusAurelianus - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedIsidorus - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedPetrarca - ↑ Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - De monade, numero et figura. (Universitas Turicensis): Cap. I. [3] — obscurus