pius - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
pi|us, -a, -um (comparativus: magis pius, superlativus: maxime pius)
- Fidus in amicis, promissis, regibus; stabilis, fidelis.
- Fidus in dis.
| positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | pius | pia | pium | nom. | piī | piae | pia |
| gen. | piī | piae | piī | gen. | piōrum | piārum | piōrum |
| dat. | piō | piae | piō | dat. | piīs | piīs | piīs |
| acc. | pium | piam | pium | acc. | piōs | piās | pia |
| abl. | piō | piā | piō | abl. | piīs | piīs | piīs |
| voc. | pie | pia | pium | voc. | piī | piae | pia |