praesentia - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: prae·sen·ti·a — morphologica: praes-ent-ia
praesenti|a, -ae fem.
- Praesentem esse
| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | praesentia | praesentiae | I |
| gen. | praesentiae | praesentiārum | II |
| dat. | praesentiae | praesentiīs | III |
| acc. | praesentiam | praesentiās | IV |
| abl. | praesentiā | praesentiīs | VI |
| voc. | praesentia | praesentiae | V |
| Praesentem esse | dilatare ▼ |
|---|
| Praesentem esse | collabi ▲ |
|---|
Discretiva
| praesentia dictio est in variis linguis: |
|---|
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| praesentia | casus nominativus pluralis · genus neutrum | participii praesēns |
| praesentia | casus accusativus pluralis · genus neutrum | participii praesēns |
| praesentia | casus vocativus pluralis · genus neutrum | participii praesēns |
| praesentia | casus nominativus pluralis | substantivi praesēns |
| praesentia | casus accusativus pluralis | substantivi praesēns |
| praesentia | casus vocativus pluralis | substantivi praesēns |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: prae·sen·ti·a — morphologica: praes-ent-ia
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| praesentiā | casus ablativus singularis | substantivi praesentia |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: prae·sen·ti·ā — morphologica: praes-ent-ia
| Aulus Cornelius Celsus 30 | C. Plinius Secundus 23-79 | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
class.
- Evocare vero materiam multa admodum possunt, sed ea cum ex peregrinis medicamentis maxime constent, aliisque magis, quam quibus ratione victus succurritur, opitulentur, in praesentia differam: ponam vero ea, quae prompta et is morbis, de quibus protinus dicturus sum, apta corpus erodunt, et sic eo quod mali est extrahunt. —De Medicina Celsi [1][2]
saec. I.
- quin et gens hominum est huic beluae adversa in ipso Nilo, a Tentyri insula, in qua habitat, appellata. mensura eorum parva, sed praesentia animi in hoc tantum usu mira. terribilis haec contra fugaces belua est, fugax contra sequentes. —Naturalis historia Plinii [3][2]
- Peregrinae et cerasi Persicaeque et omnes quarum Graeca nomina aut aliena, sed quae ex iis incolarum numero esse coepere, dicentur inter frugiferas. in praesentia externas persequemur a salutari maxime orsi. —Naturalis historia Plinii [4]
Fontes
- ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedCelsus - 1 2 Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedq - ↑ Lapsus in citando: Invalid
<ref>tag; no text was provided for refs namedPlinius - ↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber duodecimus, cap. 7, [14] — praesentia