quia - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: qui·a — morphologica: qu-ia
- ∵ (symbolum)
= Neutrum genus formae pluralis antiquae ← Latine: quī. [1]
quĭă
- Coniunctio causalis, quae significat ob eam causam, ea de causa. [2]
| Erasmus Schmidius 1602 | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
saec. XVII.
- 1602: Etsi autem et aliae huius rei rationes afferri possent, ut bella, quibus totus fere mundus subsequentibus saeculis occupatus inquisitioni novarum terrarum operam dare non potuisse videtur, et meo quidem iudicio forte non male, tamen, quia meum iam fuit propositum ea solum afferre, quae auctoritate prisca, non tantum coniecturis, licet per se non contemnendis, niterentur, plura de hac re nunc afferre supervacaneum existimo, praesertim cum ex his iam satis constet cuivis id, quod proposueramus, nimirum et notam fuisse priscis hominibus nostram Americam et ob causam indicatam, si modo Aristotelis historica fides tribuenda est, postea ad proximum usque saeculum, quo denuo inventa et recognita fuit aliis gentibus incognitam mansisse. — Erasmus Schmidius
Fontes
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — quia, Coni. (tom. 2, p. 2156)
- ↑ Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 1013 — “QUĬĂ, conjunctio.”