reddo - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: red·dō — morphologica: red-do

← Latine: re- + dō (dare)

redd|ō, -ĕre, reddĭdī, reddĭtum [1][2]

  1. Retro dare. [3]
  2. Referre seu repetere quae audita sunt. [3]
  3. In aliam linguam convertere.

­

Thema Vox activa
redd- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. reddō reddam reddēbam redderem reddam
II. sing. reddis reddās redde! reddēbās redderēs reddēs redditō!
III. sing. reddit reddat reddēbat redderet reddet redditō!
I. plur. reddimus reddāmus reddēbāmus redderēmus reddēmus
II. plur. redditis reddātis reddite! reddēbātis redderētis reddētis redditōte!
III. plur. reddunt reddant reddēbant redderent reddent redduntō!
Thema Vox passiva
redd- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. reddor reddar reddēbar redderer reddar
II. sing. redderis reddāris reddere! reddēbāris redderēris reddēris redditor!
III. sing. redditur reddātur reddēbātur redderētur reddētur redditor!
I. plur. reddimur reddāmur reddēbāmur redderēmur reddēmur
II. plur. reddiminī reddāminī reddiminī! reddēbāminī redderēminī reddēminī —
III. plur. redduntur reddantur reddēbantur redderentur reddentur redduntor!
Thema Vox activa
reddid- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. reddidī reddiderim reddideram reddidissem reddiderō
II. sing. reddidistī reddideris reddiderās reddidissēs reddideris
III. sing. reddidit reddiderit reddiderat reddidisset reddiderit
I. plur. reddidimus reddiderimus reddiderāmus reddidissēmus reddiderimus
II. plur. reddidistis reddideritis reddiderātis reddidissētis reddideritis
III. plur. reddidērunt reddiderint reddiderant reddidissent reddiderint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva reddere reddidisse redditūrum,-am, -um esse reddēns redditūrus,-a, -um­
Voxpassiva reddī redditum,-am, -um esse redditum īrī redditus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
reddendī reddendus, -a, -um redditum redditū
  1. terram naturae reddere

Referre seu repetere quae audita sunt

In aliam linguam convertere

Fontes

  1. ↑ Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. III, p. 136 — “red-do, dĭdi, dĭtum, 3.”
  2. ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — reddo, didī, ditum, ere (tom. 2, p. 2246)
  3. 1 2 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 40 — “REDDO, dis, dĭdi, dĭtum, dere, a. 1. (a re et do, quasi retro do)”