sano - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: sā·nō — morphologica: san-o

← Latine: sānus

sān|ō, -āre, -āvī, -ātum

  1. Morbo liberare, sanum facere.

­

Thema Vox activa
sān- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. sānō sānem sānābam sānārem sānābō
II. sing. sānās sānēs sānā! sānābās sānārēs sānābis sānātō!
III. sing. sānat sānet sānābat sānāret sānābit sānātō!
I. plur. sānāmus sānēmus sānābāmus sānārēmus sānābimus
II. plur. sānātis sānētis sānāte! sānābātis sānārētis sānābitis sānātōte!
III. plur. sānant sānent sānābant sānārent sānābunt sānantō!
Thema Vox passiva
sān- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. sānor sāner sānābar sānārer sānābor
II. sing. sānāris sānēris sānāre! sānābāris sānārēris sānāberis sānātor!
III. sing. sānātur sānētur sānābātur sānārētur sānābitur sānātor!
I. plur. sānāmur sānēmur sānābāmur sānārēmur sānābimur
II. plur. sānāminī sānēminī sānāminī! sānābāminī sānārēminī sānābiminī —
III. plur. sānantur sānentur sānābantur sānārentur sānābuntur sānantor!
Thema Vox activa
sānāv- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. sānāvī sānāverim sānāveram sānāvissem sānāverō
II. sing. sānāvistī sānāveris sānāverās sānāvissēs sānāveris
III. sing. sānāvit sānāverit sānāverat sānāvisset sānāverit
I. plur. sānāvimus sānāverimus sānāverāmus sānāvissēmus sānāverimus
II. plur. sānāvistis sānāveritis sānāverātis sānāvissētis sānāveritis
III. plur. sānāvērunt sānāverint sānāverant sānāvissent sānāverint
Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Voxactiva sānāre sānāvisse sānātūrum,-am, -um esse sānāns sānātūrus,-a, -um­
Voxpassiva sānārī sānātum,-am, -um esse sānātum īrī sānātus,-a, -um
Gerundium Gerundivum Supinum
sānandī sānandus, -a, -um sānātum sānātū

Discretiva

sano dictio est in variis linguis:
Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Modus flexurae originis
sānō casus dativus singularis · genus masculinum adiectivi sānus
sānō casus ablativus singularis · genus masculinum adiectivi sānus
sānō casus dativus singularis · genus neutrum adiectivi sānus
sānō casus ablativus singularis · genus neutrum adiectivi sānus
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: sā·nō — morphologica: san-o

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
sano secunda singularis praesens activa imperativus sanoa