sensus - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
sēns|us, -ūs masc.
| m. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | sēnsus | sēnsūs | I |
| gen. | sēnsūs | sēnsuum | II |
| dat. | sēnsuī | sēnsibus | III |
| acc. | sēnsum | sēnsūs | IV |
| abl. | sēnsū | sēnsibus | VI |
| voc. | sēnsus | sēnsūs | V |
Exempla
| Gordianus | Ioannes Augustus Dathius (Dathe) | Heinrich Ewald | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
saec. III.
- Verbum volo, licet desit, tamen quia additum perfectum sensum facit, pro adiecto habendum est.
- google: Testamentsauslegung im römischen Recht, auctor: Hans Josef Wieling, Beck'sche Verlagsbuchhandlung München (Monacum) 1972
saec. XVIII.
- S. R. Doederlein aptum verborum sensum facit, cum vertit: "Quaero ex te, num in verbis sapientia virtusque bellica consistat?"
- google: Prophetae Majores: Ex Recensione Textvs Hebraei Et Versionvm Antiqvarvm Latine versi notisque philologicis et criticis illustrati a Joanne Augusto Dathio S. Theol. Doct. et Prof. Linguae Hebr. Ord in Acad. Lipsiensi. Halae sumptibus Orphanotrophei MDCCLXXIX
saec. XIX.
- Rosenmüllerus hunc sensum facit: "Potest homo in mente sua disponere, quomodo et quo ordine aliquid dicturus sit; sed a Jova est eloquendi facultas et exprimendi sensa animi. ..."
- google: die poetischen Bücher des alten Bundes, erklärt von Heinrich Ewald, Vierter Theil, Göttingen 1837
Proprietates grammaticales
[+/-]