serva - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ser·va — morphologica: serv-a

serv|a, -ae fem.

1. Femina in servitute

• ancilla

• servula

Discretiva

	serva dictio est in variis linguis:

• Italice: serva

• Lusitane: serva

• Suecice: serva

• Dacoromane: servă

Proprietates grammaticales

[+/-]

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ser·va — morphologica: serv-a

Proprietates grammaticales

[+/-]

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ser·vā — morphologica: serv-a

Proprietates grammaticales

[+/-]

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ser·va — morphologica: serv-a

Proprietates grammaticales

[+/-]

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: ser·va — morphologica: serv-a

class.

• Nam post eum Servius Tullius primus iniussu populi regnavisse traditur, quem ferunt ex serva Tarquiniense natum, cum esset ex quodam regis cliente conceptus. —De republica Ciceronis [1]

class.

• si tibi non cordi fuerant conubia nostra,

saeva quod horrebas prisci praecepta parentis,

at tamen in vestras potuisti ducere sedes,

quae tibi iucundo famularer serva labore,

candida permulcens liquidis vestigia lymphis,

purpureave tuum consternens veste cubile. -

sed quid ego ignaris nequiquam conquerar aureis

externata malo, quae nullis sensibus auctae

nec missas audire queunt nec reddere voces? —Carmina Catulli [2][3]

saec. I.

• Aediles male eveniat, qui cum pistoribus colludunt ‘Serva me, servabo te.’ Itaque populus minutus laborat; nam isti maiores maxillae semper Saturnalia agunt. —Satyricon T. Petronii Arbitri [4][3]

saec. I.

• abiturae congregantur in loca certa comitataeque sic, ut nulla generis sui relinquatur nisi captiva et serva, ceu lege praedicta die recedunt. —Naturalis historia Plinii [5][3]

saec. I.

• Latonae venerande nepos, qui mitibus herbis

Parcarum exoras pensa brevesque colos,

Hos tibi laudatos domino, rata vota, capillos

Ille tuus Latia misit ab urbe puer;

Addidit et nitidum sacratis crinibus orbem,

Quo felix facies iudice tuta fuit.

Tu iuvenale decus serva, ne pulchrior ille

In longa fuerit quam breviore coma. —Epigrammata M. Valerii Martialis [6]

Latinitas mediaevalis

[+/-]

saec. XII.

• Sed et saniculam paulatim in sole sicca, ne vires eius minuantur, quod sol herbarum vires non aufert, cum in eo siccantur sed ignis, et siccatam modice pulveriza, ne per totum comminuatur, et pulverem istum ad hyemem serva; et tunc in hyeme vinum cum modico melle et laquiricio fervere fac, id est welle, et pulverem istum in aquam mitte, et ita pransus saepe bibe, et a stomacho slim purgat, et dolentia viscera ad sanitatem reducit. —Subtilitates diversarum naturarum creaturum Hildegardis [7][3]

Latinitas humanistica

[+/-]

saec. XIV.

• Roma ipsa non solum libera, sed domina gentium, suorum primum civium, post etiam vilissimorum hominum serva fuit, ut nemo unquam libertati, nemo vel imperio suo fidat. —De remediis utriusque fortune Petrarcae [8][3]

Fontes

1. ↑ Marcus Tullius Cicero - De republica. (The Latin Library): Liber secundus. XXI. [37] — serva
2. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Catullus
3. 1 2 3 4 5 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
4. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Petronius
5. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Plinius
6. ↑ Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber nonus. XVII, versus 7 — serva
7. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Hildegardis
8. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Petrarca