solstitium - Victionarium (original) (raw)

Latine

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: sōl·sti·ti·um — morphologica: solstit-ium

• sōlistitium, sōlistitiī

← Latine: sōl + sistō

sōlstit|ium, -iī neut. [1][2][3][4][5]

1. (Generatim) tempus illud, quo sol stare videtur aliquantisper.[1]
   1. (Speciatim) tempus quo sol aliquantisper stare videtur et signum Cancri accidit in mense Iunio.
2. (Metonymicē) aestivum tempus, aestas

1. sōlstitium aestīvum et brūmāle
   1. sōlstitium aestīvum
2. aestās

Antonyma · contraria

[+/-]

1. ...
   1. sōlstitium brūmāle
2. hiems

• sōlstitiālis, sōlstitiāle

Discretiva

	solstitium dictio est in variis linguis:

• Germanice: Solstitium

Formae affines

Proprietates grammaticales

[+/-]

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: sōl·sti·ti·um — morphologica: solstit-ium

Loci

antiq.

• Vinum familiae per hiemem qui utatur. Musti Q. X in dolium indito, aceti acris Q. II eodem infundito, sapae Q. II, aquae dulcis Q. L. Haec rude misceto ter in die dies quinque continuos. Eo addito aquae marinae veteris sextarios LXIIII et operculum in dolium inponito et oblinito post dies X. Hoc vinum durabit tibi usque ad solstitium . Siquid superfuerit post solstitium , acetum acerrimum et pulcherrimum erit. —De agri cultura M. Porci Catonis [6]

class. (ca. 47-45 a.C.n.)

• Alter motus solis est, aliter ac caeli, quod movetur a bruma ad solstitium . Dicta bruma, quod brevissimus tunc dies est; solstitium , quod sol eo die sistere videbatur, quo ad nos versum proximus est. Sol cum venit in medium spatium inter brumam et solstitium , quod dies aequus fit ac nox, aequinoctium dictum. Tempus a bruma ad brumam dum sol redit, vocatur annus, quod ut parvi circuli anuli, sic magni dicebantur circites ani, unde annus. —De lingua Latina Varronis [7][8]

class. (ca. 30–22 a.C.n.)

• Triclinia verna et autumnalia ad orientem; tum enim praetenta luminibus adversus solis impetus progrediens ad occidentem efficit ea temperata ad id tempus, quo his solitum est uti. Aestiva ad septentrionem, quod ea regio, [non] ut reliquae per solstitium propter calorem efficiuntur aestuosae, eo quod est aversa a solis cursu, semper refrigerata et salubritatem et voluptatem in usu praestat. —De architectura Vitruvii [9]

Fontes

1. 1 2 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Forcellini
2. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Freund
3. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Georges
4. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Langenscheidt
5. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Olivetti
6. ↑ Marcus Porcius Cato - De re rustica (vel: De agri cultura). (The Latin Library): Caput 104. Versus 2 — solstitium
7. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Varro
8. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
9. ↑ De architectura libri decem Vitruvii, (F. Krohn, Lipsiae 1912). Bibliotheca Augustana. Liber sextus, 4. [2] — solstitium