sonus - Victionarium (original) (raw)

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

sŏn|us, -ī masc.

  1. Res percepta aures afficiens per impulsum vel vibrationem substantiae materialis.
m. sing. plur.
nom. sŏnus sŏnī I
gen. sŏnī sŏnōrum II
dat. sŏnō sŏnīs III
acc. sŏnum sŏnōs IV
abl. sŏnō sŏnīs VI
voc. sŏne sŏnī V

Anglice

sound ☞en

Finnice

ääni ☞fi

Graeca Antiqua

ἠχή (ēchē, fem.) ; ψόφος (psophos, masc.) ; φωνή (phōnē, fem.)

Hispanice

sonido masc. ☞es

sōn|us, -a, -um

  1. Sonans.
singularis pluralis
cas. masc. fem. neut. cas. masc. fem. neut.
nom. sōnus sōna sōnum nom. sōnī sōnae sōna
gen. sōnī sōnae sōnī gen. sōnōrum sōnārum sōnōrum
dat. sōnō sōnae sōnō dat. sōnīs sōnīs sōnīs
acc. sōnum sōnam sōnum acc. sōnōs sōnās sōna
abl. sōnō sōnā sōnō abl. sōnīs sōnīs sōnīs
voc. sōne sōna sōnum voc. sōnī sōnae sōna