spectaculum - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: spec·tā·cu·lum — morphologica: spectacul-um

Latine: spectāre + -culum

spectācul|um, -ī neut.

  1. √ Quidquid spectandum obiicitur, et saepe dicitur de re, quae non modo attentionem sed admirationem excitat.
  2. fabula, lūdus, vel alter genus oblectāmentī; extrāōrdināria excitāns exhibitiō
  3. locus, quo oblectāmenta videntur, sellae spectātōrum
  4. pūblicum vel cīvīle ēventum
n. sing. plur.
nom. spectāculum spectācula I
gen. spectāculī spectāculōrum II
dat. spectāculō spectāculīs III
acc. spectāculum spectācula IV
abl. spectāculō spectāculīs VI
voc. spectāculum spectācula V
Quidquid spectandum obiicitur, dicitur de re quae non modo attentionem sed admirationem excitat dilatare ▼
Quidquid spectandum obiicitur, dicitur de re quae non modo attentionem sed admirationem excitat collabi ▲
Genus oblectāmentī dilatare ▼
Genus oblectāmentī collabi ▲