sum - Victionarium (original) (raw)

sum		API: /sum/	(classice)

Syllabificatio phonetica: sum — morphologica: sum

Articulus principalis: sum (notatio)

A lingua prisca Indoeuropaea *H₁es- (praesens) et *bhu- (perfecta). Vide radicem es et radicem fu.

sum, esse, fuī (sine supino)

(Intransitivum) exsisto in vero
(Auxiliare) verbum copulativum, qui existere in aliquo modo vel aliquo relatione indicat.

Exsistere:

Solum significans existere seu vivere:
Cogito ergo sum.
De eventis, significans evenire:
Quid tibi est?
Ludus in Amphitheatro erit.
De locis, significans locum ubi:
Roma in Italia est.
Historia in libro est.
Hodie apud Iohannem fuit.
(cum in + abl.) de positione, officio, vestimento, etc.:
In servitio sunt.
Ea in kimono est.
(cum in + abl.) pendens in aliquo:
Periculum murtati in edendo est.
constructum cum pronomine relativo:
Sunt qui anibas non edunt.
Alii sunt qui eis fruuntur.
(cum dat.) pertinere, implicari cum vel admisceri:
Nomen Iohannes mihi est.
Mihi cum feminis viridibus non est.
(cum ab) servire alicui:
Ab Andria est ancilla haec. (Terentius)
(cum ex) consistere in:
Haec potio ex aqua et saccharo est.
(cum pro) favorare aliquem:
Sumus pro accusatione senatoris.

Exsistere	dilatare ▼

Exsistere	collabi ▲

Verbum copulativum	dilatare ▼

Verbum copulativum	collabi ▲

Spinoza
antiq.	class.	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX	X	XI	XII	XIII	XIV	XV	XVI	XVII	XVIII	XIX	XX	XXI

saec. VI. a.C.n.

Inscriptio “Duenos”:
𐌍𐌄𐌉 𐌕𐌄𐌃 𐌄𐌍𐌃𐌏 𐌂𐌏𐌔𐌌𐌉𐌔 𐌖𐌉𐌓𐌂𐌏𐌔𐌉𐌄𐌃
nei ted endo cosmis virco sied

saec. XVII.

Docuit nimirum eosdem experientia, vitia fore donec homines. Benedicti de Spinoza Tractatus Politicus, Caput I, §2.

Discretiva

	sum dictio est in variis linguis: