tectum - Victionarium (original) (raw)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: tēc·tum — morphologica: tect-um
tēct|um, -ī neut.
| n. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | tēctum | tēcta | I |
| gen. | tēctī | tēctōrum | II |
| dat. | tēctō | tēctīs | III |
| acc. | tēctum | tēcta | IV |
| abl. | tēctō | tēctīs | VI |
| voc. | tēctum | tēcta | V |
Id quod tegit
| Anglice: roof (en) Dacoromane: acoperiș (ro) n Esperantice: tegmento (eo) Germanice: Dach (de) n | Hispanice: techo (es) m Lusitane: tecto (pt) m, telhado (pt) m, teto (pt) m Suecice: tak (sv) n |
|---|
Discretiva
| tectum dictio est in variis linguis: |
|---|
Proprietates grammaticales
[+/-]
| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Casu | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|---|
| tēctum | — | — | — | supinum | accusativo | tegō (tegere) |
| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| tēctum | casus accusativus singularis · genus masculinum | participii tēctus |
| tēctum | casus nominativus singularis · genus neutrum | participii tēctus |
| tēctum | casus accusativus singularis · genus neutrum | participii tēctus |
| tēctum | casus vocativus singularis · genus neutrum | participii tēctus |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
Syllabificatio phonetica: tēc·tum — morphologica: tect-um
Fontes
- ↑ Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 673 — TECTUM, i, n.