utilis - Victionarium (original) (raw)

Latine

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

ūtilis API: /uːˈti.lis/, [ˈuːtɪlɪs] (classice)

Syllabificatio phonetica: ū·ti·lis — morphologica: util-is

← Latine: ūtor

ūtil|is, -is, -e

  1. √ Quo uti possumus, qui usui est; prōficuus, accommodātus.[1]
  2. Commodus, lucrōsus
positivus singularis positivus pluralis
cas. masc. fem. neut. cas. masc. fem. neut.
nom. ūtilis ūtilis ūtile nom. ūtilēs ūtilēs ūtilia
gen. ūtilis ūtilis ūtilis gen. ūtilium ūtilium ūtilium
dat. ūtilī ūtilī ūtilī dat. ūtilibus ūtilibus ūtilibus
acc. ūtilem ūtilem ūtile acc. ūtilēs ūtilēs ūtilia
abl. ūtilī ūtilī ūtilī abl. ūtilibus ūtilibus ūtilibus
voc. ūtilis ūtilis ūtile voc. ūtilēs ūtilēs ūtilia
ūtilis comparativus dilatare ▼
ūtilis comparativus collabi ▲
ūtilis superlativus dilatare ▼
ūtilis superlativus collabi ▲

Antonyma · contraria

[+/-]

Quo uti possumus, qui usui est dilatare ▼
Quo uti possumus, qui usui est collabi ▲

Loci

Aulus Cornelius Celsus ca.-25…+50
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

class. (ca. 30 p.C.n.)

Vide etiam**:** → utilis (Vicicitatio)

Fontes

  1. Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 892 — “ŪTILIS, e, adject.”
  2. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber tertius, XIX. De cardiacis. [2] — utilis