vero - Victionarium (original) (raw)

← verus.

vērō

1. In veritate.

Discretiva

	vero dictio est in variis linguis:

• Esperantice: vero
• Finnice: vero
• Hispanice: vero
• Italice: vero
• Lusitane: vero

Proprietates grammaticales

[+/-]

• vērō — casus dativus singularis vocis vērum
• vērō — casus ablativus singularis vocis vērum
• vērō — casus dativus singularis genus masculinum vocis vērus
• vērō — casus ablativus singularis genus masculinum vocis vērus
• vērō — casus dativus singularis genus neutrum vocis vērus
• vērō — casus ablativus singularis genus neutrum vocis vērus