via - Victionarium (original) (raw)

Via Romana

Vicipaedia

Vicipaedia

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

via API: /ˈwi.a/ (classice)

Syllabificatio phonetica: vi·a — morphologica: vi-a

vi|a, -ae fem.

  1. √ Quivis locus, qua hominibus ire licet.
  2. Quivis locus, qua vehicolo seu pedibus seu alia quacumque ratione ire licet.
  3. (Metonymicē) sumitur pro ipso actu eundi.
  4. (Translatē) ratio et modus aliquid faciendi.
f. sing. plur.
nom. via viae I
gen. viae viārum II
dat. viae viīs III
acc. viam viās IV
abl. viā viīs VI
voc. via viae V
  1. iter, sēmita
  2. platēa
  3. iter
Quivis locus, qua hominibus ire licet dilatare ▼
Quivis locus, qua hominibus ire licet collabi ▲
Quivis locus, qua vehicolo seu pedibus seu alia quacumque ratione ire licet dilatare ▼
Quivis locus, qua vehicolo seu pedibus seu alia quacumque ratione ire licet collabi ▲
Actus eundi dilatare ▼
Actus eundi collabi ▲
Ratio et modus aliquid faciendi dilatare ▼
Ratio et modus aliquid faciendi collabi ▲

Discretiva

via dictio est in variis linguis:
Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Modus flexurae originis
via casus nominativus singularis substantivi via
via casus vocativus singularis substantivi via
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

via API: /ˈwi.a/ (classice)

Syllabificatio phonetica: vi·a — morphologica: vi-a

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
viā secunda singularis praesens activa imperativus viō (viāre)
Forma Modus flexurae originis
viā casus ablativus singularis substantivi via
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

viā API: /ˈwi.aː/ (classice)

Syllabificatio phonetica: vi·ā — morphologica: vi-a

Proprietates grammaticales

[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
via tertia singularis imperfectum activa indicativus via
Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: vi·aa — morphologica: vi-a