victoriosus - Victionarium (original) (raw)

Latine

[+/-]

Notatio

[+/-]

victoria

Nomen adiectivum

[+/-]

victōriōs|us, -a, -um

  1. Qui vinxit, victoriam consequens.

Declinatio

[+/-]

singularis pluralis
cas. masc. fem. neut. cas. masc. fem. neut.
nom. victōriōsus victōriōsa victōriōsum nom. victōriōsī victōriōsae victōriōsa
gen. victōriōsī victōriōsae victōriōsī gen. victōriōsōrum victōriōsārum victōriōsōrum
dat. victōriōsō victōriōsae victōriōsō dat. victōriōsīs victōriōsīs victōriōsīs
acc. victōriōsum victōriōsam victōriōsum acc. victōriōsōs victōriōsās victōriōsa
abl. victōriōsō victōriōsā victōriōsō abl. victōriōsīs victōriōsīs victōriōsīs
voc. victōriōse victōriōsa victōriōsum voc. victōriōsī victōriōsae victōriōsa

Dictiones derivatae

[+/-]

Translationes

[+/-]

Anglice

victorious ☞en

Francogallice

victorieux ☞fr, vainqueur ☞fr

Germanice

siegreich ☞de

Hispanice

victorioso ☞es, vencedor ☞es