vinum - Victionarium (original) (raw)

Bacchanal Romanum

Vicipaedia

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

vīnum		API: /ˈwiːnum/	(classice)

Syllabificatio phonetica: vī·num — morphologica: vin-um

• vīnus

← Graeca Antiqua: οἶνος ← ϝοινος

vīn|um, -ī neut.

1. Potio fortis ex uvis facta

• baccha

• vini minister

• bibere vinum

• defaecare vinum

• In vino veritas

• vīneālis

• vīneārius

• vīneāticus

• vīneola

• vīnētum

• vīneus

• vīnibua

• vīnifer

• vīnifūsor

• vīnitō, vīnitāre

• vīnitor

• vīnitōrius

• vīnivorāx

• vīnolentia, vīnolentiēs

• vīnolentus

• vīnōsitās

• vīnōsus

• vīnulum

class.

• Urbem philosophiae, mihi crede, proditis, dum castella defenditis; nam, dum haruspicinam veram esse vultis, physiologiam totam pervertitis. Caput est in iecore, cor in extis; iam abscedet, simul ac molam et vinum insperseris; deus id eripiet, vis aliqua conficiet aut exedet! —De divinatione Ciceronis [1][2]

class.

• Hesterno, Licini, die otiosi

multum lusimus in meis tabellis,

ut convenerat esse delicatos.

scribens versiculos uterque nostrum

ludebat numero modo hoc, modo illoc,

reddens mutua per iocum atque vinum. —Carmina Catulli [3][2]

Latinitas postclassica

[+/-]

saec. II.

• Tremens ad haec et stridenti vocula pavida sic anus: «At vobis, fortissimi fidelissimique mei sospitatores iuvenes, adfatim cuncta suavi sapore percocta pulmenta praesto sunt, panis numerosus vinum probe calicibus ecfricatis affluenter immissum et ex more calida tumultuario lavacro vestro praeparata.» —Metamorphoseon libri XI Apulei [4]

saec. II.

• Legi adeo nuper in Capitonis Atei Coniectaneis senatus decretum vetus C. Fannio et M. Valerio Messalla consulibus factum, in quo iubentur principes civitatis, qui ludis Megalensibus antiquo ritu mutitarent, id est mutua inter sese dominia agitarent, iurare apud consules verbis conceptis, non amplius in singulas cenas sumptus se esse facturos quam centenos vicenosque aeris praeter olus et far et vinum, neque vino alienigena, sed patriae usuros, neque argenti in convivio plus pondo quam libras centum inlaturos. —Noctes Atticae A. Gellii [5][2]

saec. XIX.

• Ergo nec vas erit in se ipso, nec vinum, sed vinivas erit: quod enim inest, et id in quo inest, ambo sunt eiusdem partes: sic igitur fieri potest ut idem aliquid sit in se ipso; Primo autem non potest, ut album in corpore: quia superficies est in corpore, scientia vero est in anima; ex his autem, quum sint partes, appellationes sumuntur, ut in homine certe; sed amphora et vinum, quum sunt seorsum, non sunt partes, sed simul tamen: idcirco, quando sunt partes, erit idem in se ipso: ut album in homine, quia est in corpore: et in hoc, quia est in superficie: verum in hac non amplius per aliud; atque haec diversa sunt specie, aliamque naturam et vim utrumque habet, superficies, et albor. —Aristotelis Physica Bussemakeri [6]

Fontes

1. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Cicero
2. 1 2 3 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
3. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Catullus
4. ↑ Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber IV. Capitulum VII. Versus 4 — vinum
5. ↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Gellius
6. ↑ Ulco Cats Bussemaker, Aristotelis Physica. Aristotelis Naturalis Auscultatio Libri VIII, Firmin Didot, Paris 1854. (Universitas Turicensis): Liber IV, capitulum III, [2] — vinum