visus - Victionarium (original) (raw)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]

Syllabificatio phonetica: vī·sus — morphologica: vis-us

Latine: videō

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
vīsus perfectum passiva participium­ nominativo videō (vidēre)
vīsus perfectum passiva participium­ nominativo vīsō (vīsere)
positivus singularis positivus pluralis
cas. masc. fem. neut. cas. masc. fem. neut.
nom. vīsus vīsa vīsum nom. vīsī vīsae vīsa
gen. vīsī vīsae vīsī gen. vīsōrum vīsārum vīsōrum
dat. vīsō vīsae vīsō dat. vīsīs vīsīs vīsīs
acc. vīsum vīsam vīsum acc. vīsōs vīsās vīsa
abl. vīsō vīsā vīsō abl. vīsīs vīsīs vīsīs
voc. vīse vīsa vīsum voc. vīsī vīsae vīsa

vīs|us, -ūs masc.

  1. Factum vel facultas videndi.
  2. Res visa.
m. sing. plur.
nom. vīsus vīsūs I
gen. vīsūs vīsuum II
dat. vīsuī vīsibus III
acc. vīsum vīsūs IV
abl. vīsū vīsibus VI
voc. vīsus vīsūs V