Blumm – Wiktionnaire (original) (raw)

Lëtzebuergesch

[änneren]

Substantiv f (pl: Blummen)

Aussprooch (IPA): [blum] Aussprooch (pl): [ˈblumən]

Bedeitung:

• eng Planz mat enger Bléi

Iwwerbegrëffer:

• Planz

Ënnerbegrëffer:

• Botterblumm, Tulp

Bsp:

• Dir hutt eng schéi Blumm erausgesicht!

Ofgeleet Begrëffer

[änneren]

• Blummebuttek

Iwwersetzungen

Um Spaweck

[änneren]

Artikel op Wikipedia Blumm