Paangech – Wiktionnaire (original) (raw)

(1) Opgetiermt Paangecher

Substantiv m (pl: Paangecher) Aussprooch (IPA): [ˈpaːŋəɕ] Aussprooch (pl): [ˈpaːŋeçɐ̯]

Bedeitungen:

1. E Paangech ass eng Zort dënne Flued, deen an enger Pan gebak gëtt. Den Deeg ass leefreg an e gëtt aus Eeër, Miel, Mëllech a Salz gemaach. Et gëtt gesalzt a séiss Variante vu Paangecher.
   • Freides gëtt et a Schoustesch ëmmer Paangecher a Bouneschlupp.
2. Um Paangech bezeechent am Jargon de Prisong oder eng Garde-à-vue.
   • De Pier souz en Dag um Paangech.

Etymologie:

• Zesummegesat aus Pan a gech oder kech, ofgeleet vu Kuch.

Variant: Panech