baard - Wiktionary (original) (raw)
Algemein Gesjreve Limburgs
[bewirk]
Zelfsjtendig naamwaord
[bewirk]
baard m (Nederlands: baard)
Verbuging
baarde, baerdje
'ne miens mit 'ne baard
baard m /bá:rd/
- (liefdeil) de haor oppe kin enne wange bie 'ne manskaerel
De bielemenkes vanne sjötterie dragen ummer hieël groeate baerd en 'nen aaks.
Aafbraeking
- baard
Aafleijinge
- baarddraeger, baarddragendj, baardhaor, baardkretser, baardman, baardsjrabber, baardsjurf, baardzeekdje
- bakkesbaard, hèllebaard, mèlkbaard, plekbaard, stekelbaard, volbaard
Verwantje wäörd
Zagswies
- Daomit is de baard aaf: De discussie is aafgeloupe.
Doe kans hoeag of lieëg springe; doe geis neet mit en daomit is de baard aaf. - de baard inne kael: die stumverlieëging die optruuedj inne puberteit van jónges
Dae Lars is zèstieën, meh dae haet al de baard inne kael.
Ich vinj det 't lang doert ieër Mark de baard inne kael krieg; dae haet nag e richtig jóngesstumke.
Vermeljing
- Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 68.
| inkelvaad | mieëvaad | |||
|---|---|---|---|---|
| radikaal | liaison | radikaal | liaison | |
| nom. | sjrif | baard | baerd | |
| IPA | /bá:rd/ | /bɛ́:rd/ | ||
| dim. | sjrif | baerdje | baerdjen | baerdjes |
| IPA | /bɛ́:r̥ce/ | /bɛ́:r̥cen/ | /bɛ́:r̥ces/ | /bɛ́:r̥cez/ |
| dat. | sjrif | baard | baerd | |
| IPA | /bá:rd/ | /bɛ́:rd/ |
- Algemein Gesjreve Limbörgs: baard
| Esperanto: barbo(eo:) Gotisch: 𐌱𐌰𐍂𐌳𐍃(got:) m Ieslandjs: skegg(is:) ó Frans: barbe v Ieslandjs: skegg(is:) ó | Ingels: beard(en:) Nederlandjs: baard(nl:) g Pruus: Bart m Spaans: barba v Zweeds: skägg ó |
|---|
baard g /ba:rd/
| inkelvaad | mieëvaad | |
|---|---|---|
| nom.: | baard | baarden |
| dim.: | baardje | baardjes |