flateren - Wiktionary (original) (raw)

Mofers

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

flateren /fl̥á:tə̽rən/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van flatere (mit liaison)
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van flatere (mit liaison)
3. (neet-lemma) infinitief van flatere (mit liaison)

Aafbraeking

• fla-te-ren

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

flateren /fl̥á:tə̽rən/

1. (neet-lemma) liaisonvorm van flatere

Aafbraeking

• fla-te-ren

Nederlandjs

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

flateren /'fla:.tə.rə(n)/

1. flatere (get dóms doon)