slak - Wiktionary (original) (raw)
'n slak van iezer
slak v /sl̥ak/
- 'ne brok aan steinechtig of glaasechtig aafval det óntsteit bie 't oetsmiltje van metaalerts en besteit oet verbrandje steinkaol of verbrandj voel
Aafbraeking
- slak
Net get anges gesjreve
Verwantje wäörd
| inkelvaad | mieëvaad | |||
|---|---|---|---|---|
| radikaal | liaison | radikaal | liaison | |
| nom. | sjrif | slak | slakke | slakken |
| IPA | /sl̥ak/ | /sl̥ag/ | /sl̥akə/ | /sl̥akən/ |
| dim. | sjrif | slekske | sleksken | slekskes |
| IPA | /sl̥ækskʲe/ | /sl̥ækskʲen/ | /sl̥ækskʲes/ | /sl̥ækskʲez/ |