straof - Wiktionary (original) (raw)

straof v /str̥ɒ̀:f/

  1. 'ne regel dae opgelag is taengen emes es 'n vergeljing veur 'n ónrechmaotige of ónwèttelike hanjeling, 'n ónthajing van kómmen of doon of 'n euvertraejing
  2. (euverdrechtelik) 'n vervaelendje hanjeling, meis gezag van 'n taak die emes opgelag geworen is
    Det is gèn straof óm innen haof te mótte wirke mit zoea waer.

Aafbraeking

Aafleijinge

Zagswies

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif straof straove straoven
IPA /str̥ɒ̀:f/ /str̥ɒ̀:v/ /str̥ɒ̀:və/ /str̥ɒ̀:vən/
dim. sjrif sträöfke sträöfken sträöfkes
IPA /str̥œ̀:fkə/ /str̥œ̀:fkən/ /str̥œ̀:fkəs/ /str̥œ̀:fkəz/

[1]

Fins: rangaistus Frans: peine(fr:) v Ieslandjs: refsing(is:) v Ingels: punishment(en:), penalty Nederlandjs: straf g Oekraïens: кара(uk:) v Portegees: pena(pt:) v Pruus: Strafe v Russisch: кара(ru:) v Spaans: castigo m, pena v Witrussisch: кара(be:) v Zweeds: straff ó

straof /str̥ɒ̀:f/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van straove
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van straove
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van straove
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van straove
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van straove

Aafbraeking

Variaasje