sayang - Wikikamus (original) (raw)

sayang (ejaan Jawi سايڠ)

  1. kasih, cinta, suka, gemar.
    Tiada siapa sayangkan saya, saya tiada apa-apa kelebihan, saya juga tiada apa-apa ciri yang disukai kerana saya seorang yang berisi dan tidak cantik seperti wanita-wanita di luar sana.
  2. kasih, belas.
    Saya berikan kasut saya kepada dia kerana saya sayangkan dia.
  3. terasa kesal.
    Sayangnya kasut itu jatuh ke dalam parit.

sayang (ejaan Jawi سايڠ, jamak sayang-sayang or sayang2)

  1. orang yang disayangi, kekasih.

Daripada bahasa/perkataan Melayu.

Kamus Dewan: sa·yang

rasa kasih atau cinta

kekasih

Sinonim

kasih.

Antonim

benci.