ho - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: ho (hulp, bestand)
• IPA: / ho / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• ho

Woordherkomst en -opbouw

• als uitroep om iets te stoppen aangetroffen vanaf 1540 [1] [2]

Tussenwerpsel

ho!

1. uitroep die iets tot staan wil brengen.
   • "Ho!" riep hij luid, toen hij zag dat de kinderen het pas ingezaaide grasveld over wilden steken.
     ▸ Ho, ho dat hadden we niet met elkaar afgesproken…[3]

Uitdrukkingen en gezegden

• boem is ho
  ga door totdat je niet verder kunt; let zelf op dat je niet te ver doorgaat

Zelfstandig naamwoord

1. (informeel) (afkorting) afkorting van homoseksueel

Gangbaarheid

• Het woord ho staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "ho" herkend door:

Verwijzingen

1. ↑ "ho" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. ↑ ho op website: Etymologiebank.nl
3. ↑
   Tim Voors
   “Alleen, De Pacific Crest Trail te voet van Mexico naar Canada”, eBook: Mat-Zet bv, Soest (2018), Fontaine Uitgevers
4. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Catalaans

Persoonlijk voornaamwoord

ho o

1. het (lijdend voorwerp, vóór het werkwoord)

Engels

Tussenwerpsel

ho

1. (scheepvaart) een uitroep om aandacht te verkrijgen.
   «Sail ho!»
   Hijs de zeilen!

Zelfstandig naamwoord

ho

1. hoer, prostituee
   «He even accused her on the air of being a nappy-headed ho.»
   Hij beschuldigde haar er zelfs in zijn programma van een hoer met vieze haren te zijn.

Noors

Tussenwerpsel

ho

1. een bespottelijke uitroep
   «Ho, ho, der fikk du høre sannheten!»
   Ho, ho, daar heb je de waarheid te horen gekregen!

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: ho Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ho

Persoonlijk voornaamwoord

ho

1. (3e persoon enkelvoud nominatief vrouwelijk), (voor vrouwelijke personen en woorden met vrouwelijk genus) zij
   «Mor mi sa at ho skulle gjere det.»
   Mijn moeder zei dat ze het zou doen.
2. (3e persoon enkelvoud accusatief vrouwelijk), (voor vrouwelijke personen en woorden met vrouwelijk genus) haar
   «Eg ser ho.»
   Ik zie haar.

Verwante begrippen

• henne, hennar

Nynorske persoonlijke voornaamwoorden

Tussenwerpsel

ho

1. een bespottelijke uitroep
   «Ho, ho, der fekk du høyre sanninga!!»
   Ho, ho, daar heb je de waarheid te horen gekregen!

Zelfstandig naamwoord

ho v

1. vrouwtje

Verbuiging

Synoniemen

• hoe

Tsjechisch

Uitspraak

• IPA: /ɦɔ/

Woordafbreking

• ho

Persoonlijk voornaamwoord

ho

1. genitief enk van on
2. genitief enk van ono
3. accusatief enk van on
4. accusatief enk van ono

Synoniemen

1. jej, (dialect) jé
2. jej, (dialect) jé
3. jej, (dialect) jé
4. jej, je, (dialect) jé

Verwijzingen

• Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)

Tussenwerpsel

ho

1. haha; een geluid gemaakt bij het lachen

Synoniemen

• ha
• haha
• hi
• hihi