stapel - WikiWoordenboek (original) (raw)

[1] Een stapel boeken.

Nederlands

erfwoord via Middelnederlands stapel van Oudnederlands, in de betekenis van ‘hoop’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1046 [1][2][3]

enkelvoud	meervoud
naamwoord	stapel	stapels
verkleinwoord	stapeltje	stapeltjes

de stapel m [4] [5]

een gestructureerde hoop spullen [6]
- Er ligt een stapel boeken op tafel.
  ▸ Op het nachtkastje de overvolle asbak, een stapel detectives en haar Vogue's, met ezelsoren.[7]
  ▸ Ik legde de lege cahiers die ik had meegenomen links op een stapel, met mijn vulpen ernaast.[8]
(scheepvaart) de tijdelijke constructie waarop een in aanbouw of reparatie zijnd schip rust
- Het schip zal volgende maand van stapel lopen.
(muziek) een houten stokje ingeklemd tussen het boven- en onderblad van de klankkast van een snaarinstrument
- De plaatsing van de stapel van een viool is van essentieel belang voor de klank van het instrument.

1. een gestructureerde hoop spullen

2. de tijdelijke constructie waarop een in aanbouw of reparatie zijnd schip rust

3. een houten stokje ingeklemd tussen het boven- en onderblad van de klankkast van een snaarinstrument

stellend
onverbogen	stapel
verbogen

stapel [9] [10]

vervoeging van
stapelen

stapel

eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stapelen
- Ik stapel.
gebiedende wijs van stapelen
- Stapel!
(bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stapelen
- Stapel je?

Het woord stapel staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "stapel" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.[11]