zonde - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

zn, bn: erfwoord via Middelnederlands sonde van Oudnederlands sunda, in de betekenis van ‘overtreding’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901 [1] [2]
ww: zon ww met de uitgang -de

enkelvoud	meervoud
naamwoord	zonde	zonden zondes
verkleinwoord	zondetje	zondetjes

de zonde v / m

(religie) overtreding van een goddelijke wet of regel
▸ Het is natuurlijk een zonde om op kerstavond te applaudisseren, gelukkig dat ik niet de moraal van mijn grootmoeder heb geërfd.[3]
▸ Michael geloofde dat zijn zonde op zijn kinderen zou worden overgeërfd en dat geen van hen ouder zou worden dan drieëndertig, de leeftijd waarop Jezus stierf.[4]
▸ Uw lust is gehoord en gezien, maar uw zonde ook.[5]
(figuurlijk) overtreding van een door mensen gestelde norm
▸ Het is zonde dat mijnheer alle suiker van Agnes in het buitenland verkoopt.[5]

verspilling van de moeite

∗ ' 'Dat is zonde van je tijd.[5]

1. overtreding van een goddelijke wet of regel

stellend
onverbogen	zonde
verbogen	(alleenpredicaat)

zonde

te betreuren, een gevoel van spijt of teleurstelling oproepend
- Dat is zonde van zo'n mooie dag.

1. te betreuren, een gevoel van spijt of teleurstelling oproepend

vervoeging van
zonnen

zonde

enkelvoud verleden tijd van zonnen
- Ik zonde.
- Jij zonde.
- Hij, zij, het zonde.

Het woord zonde staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "zonde" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.[6]