aanstoten - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: aanstoten (hulp, bestand)
• IPA: / ˈanstotə(n) / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• aan·sto·ten

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van aan vz en stoten ww

Werkwoord

aanstoten [1]

1. overgankelijk stoten tegen
   ▸ Ze bleven maar giechelen en elkaar aanstoten.[2]
   ▸ Ze wist nauwelijks welk station het was, maar sprong overeind en rende weg, rende het perron op en de trap af, een drukke straat op en daardoorheen, langs het ene en het andere huizenblok, voorbijgangers ontwijkend en aanstotend.
2. overgankelijk klinken

Afgeleide begrippen

• aanstootgevend, aanstootster, aanstotelijk, aanstoting

Zelfstandig naamwoord

de aanstoten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord aanstoot

Vertalingen

Gangbaarheid

• Het woord aanstoten staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "aanstoten" herkend door:

Verwijzingen

1. ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
2. ↑
   Victoria Holt
   “Gevangene van de Pasja” (1989), Saga, ISBN 9788726484915
3. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be