belofte - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

een mondelinge belofte

Oude afleiding van het voltooid deelwoord van beloven met het achtervoegsel -te. [1]

enkelvoud	meervoud
naamwoord	belofte	beloftes, beloften
verkleinwoord	beloftetje	beloftetjes

de belofte v

een mondelinge of schriftelijke verklaring waarin men iets belooft
- Belofte maakt schuld.
- Tijdens de huwelijksplechtigheid doe je de belofte elkaar altijd trouw te blijven.
- Het kabinet-Schoof maakte beloften waarvan al vooraf duidelijk was dat ze nooit waargemaakt konden worden, zegt de Nationale Ombudsman. „Ik vind dat niet eerlijk tegenover de mensen in Nederland. Het heeft stilgestaan.”[2]
  ▸ Hoewel ze elk woord van haar belofte meende, zou dit een onmogelijke opgave blijken.[3]

1. een ondelinge of schriftelijke verklaring waarin men iets belooft

Het woord belofte staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "belofte" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.[4]