bes - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

[A] erfwoord van Middelnederlands besie, Proto-Germaans *basja. In de betekenis van ‘kleine vrucht’, een erfwoord uit Germaans *básja (vergelijk Duits Beere, Engels berry) voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350 [1][2]
[B] In de betekenis van ‘oudje’, een verkorte vorm van bestemoer [3], voor het eerst aangetroffen in het jaar 1704 [1]
[C] b (3) met het achtervoegsel -es

enkelvoud	meervoud
naamwoord	bes	bessen
verkleinwoord	besje	besjes

[A] de bes v / m

erfwoord (fruit) kleine vrucht
- Wij aten bessen bij het dessert.
  ▸ Dagenlang liep ik door bergweides die bezaaid waren met ontelbare bosbessenstruiken. Om de haverklap stopte ik om de zoete bessen te plukken waardoor mijn handen paars kleurden van hun sap.[4]

[B] de bes v

[C] de bes v / m

(muziek) een met een halve toon verlaagde "b"
- De toon “bes” klinkt in de getempereerde stemming, gelijk aan de toon “aïs”.
(muziek) de grondtoon (tonica) van de “bes-mineurtoonladder”, tevens een korte aanduiding van die toonladder
- Op de notenbalk van een sonate in bes, staan vijf mollen.
(muziek) de grondtoon van het “bes-mineurakkoord”, de kleine drieklank op de eerste trap (tonica-akkoord) van de kleinetertstoonladder op die toon
- De drie tonen van het bes-mineurakkoord (symbool: B♭m) in grondligging, zijn: bes - des - f.