borg - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

Geluid: borg (hulp, bestand)
IPA: / bɔrx / (1 lettergreep)

Woordafbreking

borg

Woordherkomst en -opbouw

Van Middelnederlands borgh, Protogermaans *burg-. Etymologisch verwant met o.a. bergen, Oudfries borg/borgia/burgia, Engels borrow. [1].
In de betekenis van ‘waarborg’ voor het eerst aangetroffen in 1237 [2]

enkelvoud	meervoud
naamwoord	borg	borgen
verkleinwoord	borgje	borgjes

Zelfstandig naamwoord

de borg m

(financieel) iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag, de borgsteller
- Hij was bereid als borg op te treden.
(financieel) borgsom, borgtocht, waarborgsom, cautie, onderpand
- Als je het huurhuis weer in de originele staat aflevert krijg je de borg terug.
(dierkunde) een gecastreerd mannetjesvarken
(techniek) ketting of touw om iets mee vast te zetten, of een daarvoor bedoeld machineonderdeel
de Groningse variant van een burcht

Afgeleide begrippen

Vertalingen

1. iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag

2. borgsom, borgtocht, waarborgsom, cautie

3. een gecastreerd mannetjesvarken

Werkwoord

vervoeging van
bergen

borg

enkelvoud verleden tijd van bergen
- Ik borg.
- Jij borg.
- Hij, zij, het borg.

Werkwoord

vervoeging van
borgen

borg

eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van borgen
- Ik borg.
gebiedende wijs van borgen
- Borg!
(bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van borgen
- Borg je?

Gangbaarheid

Het woord borg staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "borg" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.[3]

Meer informatie

Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

IJslands

Uitspraak

Geluid: borg Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
IPA: / ˈpɔrk /

Woordherkomst en -opbouw

Ontleend aan Oudnoords: borg zn

Naar frequentie	1286

Klasse f2sterk	enkelvoud	meervoud
onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	borg	borgin	borgir	borgirnar
genitief	borgar	borgarinnar	borga	borganna
datief	borg	borginni	borgum	borgunum
accusatief	borg	borgina	borgir	borgirnar

Zelfstandig naamwoord

borg, v

(bouwkunde) burcht, kasteel, vesting
(geologie) klip, rots
(politiek) gemeente, stad, grootstad
«Flestar borgir hafa miðbæjarkjarna.»
De meeste steden hebben een centrale kern.
(spel) vrije ruimte in kinderspel (waar je niet "gepakt" kunt worden)

Typische woordcombinaties

[3]: ríki og borg

staat en stad

Synoniemen

[1]: kastali
[2]: klettur (een kasteelachtige rots)
[3]: bær

Hyponiemen

Hyperoniemen

[3]: staður

Afgeleide begrippen

Verwante begrippen

borga

Zelfstandig naamwoord

borg

datief onbepaald vrouwelijk enkelvoud van borg

borg

accusatief onbepaald vrouwelijk enkelvoud van borg