bruut - WikiWoordenboek (original) (raw)
Nederlands
Uitspraak
Woordafbreking
- bruut
Woordherkomst en -opbouw
- Van Frans brut. In de betekenis van ‘ruw’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1923. Hetzelfde Franse woord is in het Nederlands nog eens ontleend als brut zn . [1][2]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | bruut | bruten |
| verkleinwoord | bruutje | bruutjes |
Zelfstandig naamwoord
de bruut m
- (scheldwoord) iemand die nietsontziend en veelal gewelddadig optreedt
- Die vent is een echte bruut.
Vertalingen
1. iemand die nietsontziend en veelal gewelddadig optreedt
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | bruut | bruter | bruutst |
| verbogen | brute | brutere | bruutste |
| partitief | bruuts | bruters | - |
Bijvoeglijk naamwoord
bruut
- nietsontziend en gewelddadig
- Zelfs het bruutste optreden vermocht de opstand niet neer te slaan.
Vertalingen
Gangbaarheid
- Het woord bruut staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bruut" herkend door:
| 100 % | van de Nederlanders; |
|---|---|
| 98 % | van de Vlamingen.[3] |
Meer informatie
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
Verwijzingen
- ↑ "bruut" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ bruut op website: Etymologiebank.nl
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be