buit - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Romulus draagt de buit naar de tempel van Jupiter

Uitspraak

• Geluid: buit (hulp, bestand)
• IPA: / bœyt / (1 lettergreep)
  • (Noord-Nederland): /bœʏ̯t/, /bʌʏ̯t/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /bœːt/

Woordafbreking

• buit

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘wat men veroverd heeft’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1573 [1]

Zelfstandig naamwoord

de buit m

1. goederen gewonnen door diefstal of verovering
   • Toen zij de buit wilden verdelen ontstond er al snel een handgemeen.

Vertalingen

goederen gewonnen door diefstaf of verovering

Werkwoord

buit

1. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van buien
   • Jij buit.
2. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van buien
   • Hij buit.
3. (verouderd) gebiedende wijs meervoud van buien
   • Buit!

Gangbaarheid

• Het woord buit staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "buit" herkend door:

Verwijzingen

1. ↑ "buit" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be