curve - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: curve (hulp, bestand)
• IPA: / ˈkʏrvə / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• cur·ve

Woordherkomst en -opbouw

• Van de verbogen vorm van Latijn curvus. In de betekenis van ‘kromme lijn’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1777 [1][2]

Zelfstandig naamwoord

de curve v / m

1. kromme lijn

Synoniemen

• kromme

Antoniemen

• rechte

Verwante begrippen

• grafiek, lijn, vorm

Hyponiemen

• aanbodcurve, coronacurve, gausscurve, groeicurve, leercurve, vraagcurve, yieldcurve

Vertalingen

Gangbaarheid

• Het woord curve staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "curve" herkend door:

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

1. ↑ curve op website: Etymologiebank.nl
2. ↑ "curve" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
3. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Engels

Uitspraak

• Geluid: curve (VS) (hulp, bestand), curve (VK) (hulp, bestand)

Woordherkomst en -opbouw

• Bekend sinds ca. 1690; van Latijn curvus.

Werkwoord

curve

1. onovergankelijk buigen [2]
2. overgankelijk buigen [1], ombuigen, doen krommen

Bijvoeglijk naamwoord

curve

1. gebogen

Zelfstandig naamwoord

curve

1. (wiskunde) curve, kromme
2. (wiskunde) snijkromme
3. (verkeer) bocht (in een weg)
4. gebogen, gewelfd oppervlak

Spaans

Werkwoord

curve

1. aanvoegende wijs eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van curvar
2. aanvoegende wijs derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van curvar
3. gebiedende wijs (bevestigend en ontkennend) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van curvar