debiel - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

van Frans débile, in de betekenis van ‘zwakzinnig’ aangetroffen vanaf 1650 [1] [2] [3] [4]

enkelvoud	meervoud
naamwoord	debiel	debielen
verkleinwoord	debieltje	debieltjes

de debiel m

(scheldwoord) iemand die min of meer zwakzinnig is
- Vroeger werd iemand met een IQ tussen 50 en 75 bestempeld als een debiel.
(scheldwoord) bespottelijk iemand, halve gare, idioot zn
- Die debiel maakt zichzelf belachelijk door te denken dat hij grappig is.
- Kamerleden van de PVV schamen zich rot voor kandidaten van hun eigen partij voor de gemeenteraadsverkiezingen: “Er melden zich de grootste debielen aan voor de PVV-klasjes. De minst erge springen er dan positief uit. Maar het blijven debielen”, zegt een niet bij naam genoemd Kamerlid. [5]

1. iemand die min of meer zwakzinnig is

2. bespottelijk iemand, halve gare, idioot

debiel

(scheldwoord) in lichte mate zwakzinnig
- Een debiel iemand zou die mop minder snel of niet doorhebben.
(scheldwoord) bespottelijk, ridicuul
- Die kerel is echt debiel als hij denkt dat hij dat kan.

in lichte mate zwakzinnig

Het woord debiel staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "debiel" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.[6]