docent - WikiWoordenboek (original) (raw)

docent

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: docent (hulp, bestand)
• IPA: / doˈsɛnt / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• do·cent

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘leraar’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1805 [1][2]

Zelfstandig naamwoord

de docent m

1. (onderwijs), (beroep) iemand die les geeft (bij het voortgezet of hoger onderwijs)
   • Hij is universitair docent in Leiden.
   • Docenten van de muziekschool gaven een concert.
     ▸ Hansje verwees het verhaal van de docent naar het rijk der fabelen.[3]
     ▸ En toen hij jaren daarna in Rusland was om zich voor te bereiden op zijn eerste ruimtereis, schreef ze op de achterkant van die kaart in een priegelig handschrift een samenvatting van alles wat hun docent had gezegd.[4]

Synoniemen

• leerkracht, leraar

Hyponiemen

• burgerdocent, contactdocent, gastdocent, gymdocent, hoofddocent, kroondocent, oud-docent, praktijkdocent, privaatdocent, toneeldocent, uurdocent, vakdocent

Afgeleide begrippen

• docente, docentendeel, docentenhandleiding, docentenkorps, docentenvergadering, docentschap

Verwante begrippen

• onderwijzer

Vertalingen

Gangbaarheid

• Het woord docent staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "docent" herkend door:

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

1. ↑ "docent" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
2. ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
3. ↑ “Holy Trientje” (2019), Ambo Anthos, ISBN 9789026334238
4. ↑
   Samantha Harvey
   “In Orbit” (2024), De Bezige Bij , ISBN 9789403135625
5. ↑ Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be

Pools

Uitspraak

• IPA: /dɔtsɛ̃nt/
• Geluid: docent (hulp, bestand)

Woordafbreking

• do·cent

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid via het Duitse Dozent, van het Latijnse docēns

Zelfstandig naamwoord

docent m

1. (onderwijs)(beroep) docent

Afgeleide begrippen

• docencki
• docentka v
• docentura v

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Slowaaks

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Latijnse docēns

Zelfstandig naamwoord

docent m

1. (onderwijs)(beroep) docent, academisch docent; een wetenschappelijk-pedagogische graad in het hoger onderwijs

Afgeleide begrippen

• docentka v
• docentský
• docentúra v

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Tsjechisch

Uitspraak

• IPA: /dɔtsɛnt/

Woordafbreking

• do·cent

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Latijnse docēns

Zelfstandig naamwoord

docent mbezield

1. (onderwijs)(beroep) docent, academisch docent; een wetenschappelijk-pedagogische graad in het hoger onderwijs

Verbuiging

Afkorting

• doc.

Afgeleide begrippen

• docentík mbezield
• docentka v
• docentský
• docentura v
• docentův

Verwante begrippen

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

• Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Slovník spisovného jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Příruční slovník jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Česko-německý slovník Fr. Št. Kotta - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)