dreigen - WikiWoordenboek (original) (raw)

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
dreigen	dreigend
dreiging

Uitspraak

Geluid: dreigen (hulp, bestand)

Woordafbreking

drei·gen

Woordherkomst en -opbouw

In de betekenis van ‘bedreigend bejegenen’ voor het eerst aangetroffen in 1240 [1]
[2]

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
dreigen	dreigde	gedreigd
zwak -d	volledig

Werkwoord

dreigen

inergatief een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen
- De werknemers dreigden met een staking.
bang maken
er zou iets ergs kunnen gebeuren
- Er dreigt een fors onweer.

Hyponiemen

afdreigen, bedreigen

Afgeleide begrippen

dreigbrief, dreiger, dreiggedrag, dreighouding, dreiging, gedreig

Vertalingen

1. een bestraffende handeling in het vooruitzicht stellen

Gangbaarheid

Het woord dreigen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "dreigen" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.[3]

Verwijzingen